Czego nauczył mnie pierwszy rok studiów?

Podobno pierwszy rok studiów jest tym najcięższym i najbardziej wymagającym dla studenta. Troszkę bzdura. Spokojnie można było przez ten czas przejść trzymając w jednej ręce piwo, w drugiej gasnącego papierosa. Ale nie o tym. Może by i było inaczej gdybym studiowała medycynę, inżynierię czy jakiś inny kierunek, który ma za zadanie wyrżnąć połową studentów z kierunku o ścianę, a zwłoki schować za murami zakładu terapii? Może.

Mój kierunek jest wymagający. Nie oszukujmy się. Studiując prawo podatkowe, musisz mieć w głowie wszystkie gałęzie prawa, być obcykany w tej najbliższej twemu sercu, czyli w podatkach, a dodatkowo mieć trochę oleju odnośnie podstaw ekonomii, rachunkowości i innych takich.

A to wszystko jest pięknie sprawdzane dwa razy do roku przez rzeszę lepszych ludzi od Ciebie pod każdym względem, z doświadczeniem, z wiedzą, którą powtarzają tysiące razy na wykładach i ćwiczeniach. Siedzisz w tych ławkach jak osioł, zapisujesz to, co Ci powiedzą i katujesz to przez tydzień przed egzaminem. Ale to wszystko.

Czego tak naprawdę się nauczyłam?

http://www.spidersweb.pl/wp-content/uploads/2013/08/ksi%C4%85%C5%BCki.jpg

Obudźcie się, kobiety

Zdaję sobie sprawę, że ostatnio z mojej strony się mniej o "Kulturze przez duże "K"", ale ostatnio bardziej elektryzują mnie inne sprawy. Od jakiegoś czasu temat jest na swój sposób nośny. Madonna i jej głośne przemówienie, protesty w różnych krajach (abstrahując od tego, czy ze wszystkim się zgadzam) i coraz wyraźniejsze głosy, że 100 ostatnich lat to jednak za mało, by było sprawiedliwie.

Nic nie jest po ludzku

Moje Drogie, Moi Drodzy, 

sprawa jest poważna!

Nie da się ukryć, że nasz kraj, choć piękny, absurdem, chamstwem i innymi obrzydlistwami płynący. Jest wiele spraw, które można zrzucić na ten czy inny rząd, ale są kwestie, których winnych jest wiele, nikt nic z tym nie robi, poza krzywdą kolejnych i kolejnych osób.

Wpis z bloga Wyrwane z kontekstu

To jedna z tych spraw. O podobnej słyszał każdy. Od mamy, babci, cioci, koleżanki, znajomej znajomej lub (o zgrozo!) przeżył sam...

Jesteśmy małym blogiem, wiem. Mam to zupełnie gdzieś. Trzeba o tym mówić, gdzie się da!

Do Berlina po kebaba

Nigdy nie pojechałam samochodem za granicę w celach kebabowych, a wy? Gdy napisał do mnie kolega z radia "Chcesz zjeść kebaba w Berlinie?" na początku uznałam to za żart, więc odpowiedziałam entuzjastycznie, zgadzając się. Jednak on wcale nie żartował...

 

 

Wycieczkę uważam za bardzo udaną, gdyby nie jeden mały fakt. Kebaba nie zjedliśmy. Głód zaspokojony został w procesie dwufazowym. 

[Kultura przez duże "K"] Hollywood, miłość i tragedia - polska gwiazda wszech czasów!

Wszystkie polskie gwiazdy marzące o zagranicznej, wręcz międzynarodowej karierze, o takim sukcesie mogą chyba tylko pomarzyć! Piękna, zmysłowa, utalentowana. Pisałam to samo o Helenie Modrzejewskiej, tudzież Modjeskiej. Nie, nie. To nie kolejny artykuł o niej. Tym razem o jej młodszej koleżance. Zresztą Polonia okrzyknęła ją "drugą Modrzejewską".

Foto: Media
ŹRÓDŁO

Co można usłyszeć w komunikacji miejskiej?

Cześć! 
Witajcie po krótkiej przerwie. Tęskniliście? 
Gdzieś między wykładnią, a prawem administracyjnym postanowiłam się spiąć i napisać dla Was krótki tekst o tym, co można usłyszeć w naszej ukochanej komunikacji miejskiej, jak zapomni się wziąć z domu słuchawek (bądź jak się je zgubi). :)

[Kultura przez duże "K"] "Całujcie mnie wszyscy w d...!"

Piszę to na początku, byście nie przeszli obojętnie.
Chcę Was zachęcić do czegoś bardzo dobrego. W miarę swoich możliwości pomóżcie małemu Kornelkowi w jego walce. To jest naprawdę bardzo ważne!

Obejrzyjcie bardzo krótki filmik i spróbujcie pomóc (wskazówki na końcu poniższego filmiku).
Jest tego wart!

_____________________________________________________________________

Kto się na to wcześniej nie natknął, niech żałuje! 

Niestety jeszcze niektórzy kojarzą Tuwima tylko z wierszykami dla dzieci. Szkoda, bo niezły był z niego skandalista. Mistrz ciętej riposty i języka, jakich mało.

Piosenka promująca "Tuwima dla dorosłych" Teatru Muzycznego Roma w Warszawie.

Tuwim potrafił solidnie odgryźć się oponentom. O krytykach mawiał, że są jak eunuchowie - wiedzą jak, ale nie potrafią. I takiego poetę właśnie zobaczycie w "Tuwimie dla dorosłych" Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni.

NAUCZ SIĘ PRZEGRYWAĆ

Bardzo długo nie miałam okazji przegrać. Tak przegrać, żeby mnie to zabolało, umarło coś we mnie, zmniejszyło moje poczucie wartości. I nie dlatego, że nie podejmowałam  gry, bo robiłam to nawet zdecydowanie za często. Zwyczajnie miałam farta.

Ci co mnie znają, dobrze wiedzą, że aktualnie zmagam się z pewnym ważnym pozauczelnianym egzaminem, który niedawno de facto oblałam. I pierwszy raz przez własną głupotę. 

Z życia studenta

Cześć. Jeżeli jesteście studentami bądź uczniami szkoły średniej - tekst najprawdopodobniej Was dotyczy. Sporo nauki (połowa książki średniogrubej na wejściówkę), wychłodzone pokoje akademickie,  a może profesorowie wymagający więcej niż jest to ludzkie.

Studiuję dwa tygodnie. Wiele się nie nauczyłam. Jednak dowiedziałam się, że jestem kompletnym nieukiem, nic nie wiem, bardzo wolno pisze, a prawo administracyjne  będzie moim koszmarem.

FENOMEN STEPHENA KINGA

Ten niepozorny staruszek jest jednym z najpoczytniejszych pisarzy na świecie. Wszyscy uwielbiają jego rzemieślnictwo. I choć nie miał w życiu łatwo, dziś może śmiało się uśmiechnąć (tak jak na tym zdjęciu) i powiedzieć, że osiągnął cele, które sobie wyznaczył w młodym wieku. 

" Dużo czytać. Jeszcze więcej pisać. Nie poddawać się. Wyłączyć telewizor. Być uczciwym wobec siebie i swoich bohaterów. Nie bać się krytyków. Nie lekceważyć gramatyki. Oszczędzać słowa" – radzi początkującym pisarzom słynny autor horrorów.

"Poezja wyobrażeń, a nie proza życia" - o Agnieszce Osieckiej

Mało kto nie słyszał jej nazwiska. Nawet średnio zorientowani w sprawie coś kojarzą, coś im dzwoni, choć pewnie nie zawsze gra. Jedna z najciekawszych postaci z kręgu znanych polskich artystów. Dla mnie jeden z najlepszych przykładów tego, że powtarzamy błędy swoich rodziców i te, których teoretycznie chce się uniknąć...

Źródło: domena publiczna

O niej i o Hłasce pisała Paula. Ale cóż - Marek był tylko jednym z wielu jej zauroczeń...

Czy młodzież jest taka zła?

Często słyszymy, głównie od starszych osób, że jesteśmy źli, niekulturalni, nic nie umiemy.

Często słyszymy, że "kiedyś było inaczej". 

Często słyszymy, że "jak ja byłam/em młoda/y, to...". 

 

 

 

"Nie łaź ulicami po nocy!" - o pokoleniu?

Dzisiaj będzie niewątpliwie muzycznie, Uzbrójcie się w słuchawki bądź dobre głośniki. Dla każdego coś się znajdzie. Zacznę od tego, co na początku planowałam.

O pokoleniu 

TACO HEMINGWAY

Źródło: dwutygodnik.com

Film z Twojego supermarketu!

„Film z Twojego supermarketu”

Może by coś obejrzeć w weekend. Za oknem zimno... Mam coś dla Ciebie! Ale może najpierw pójdź do supermarketu po przekąski...

źródło: filmweb.pl

Z czym mamy do czynienia?

Polski film! Dobry polski film!

Ale do rzeczy. Ile razy w tygodniu pojawiasz się w jakimś supermarkecie, żeby zrobić zakupy? Ile razy już kasjerka pytała, czy może być winna grosika? A ile razy zastanawiałeś/aś się, jak może wyglądać ta praca?

Kasa czy szczęście?

KASA CZY SZCZĘŚCIE?

Teraz się zastanówcie, czy pieniądze dają szczęście.

KONKURS dla czytelników!!! - "Ale mam filmy!"

OGŁASZAMY KONKURS!

Tak! Coś pozytywnego na początek roku szkolnego! 

Nie musicie się nazbyt wysilać - wiemy, że Wam się nie chce...My jesteśmy w klasie maturalnej!
Ale do rzeczy!

"ALE MAM FILMY!"

Nie tylko w związku ze szkołą... Urządzamy konkurs!

Co trzeba zrobić?

Przeczytać ten wpis i poznać proste zasady!

Moje "poprawiacze" humoru, czyli jak popsuć smutki

Każdy ma w życiu takie momenty, kiedy jest mu trudno. Są takie wydarzenia, które odbierają nam radość i motywację do robienia czegokolwiek. Na najtrudniejsze sytuacje rozwiązanie musi przynieść czas i te rzeczy zapewne nic nie zmienią, a jeśli już, to na krótko. Ale czasami warto choć na chwilę jakoś oderwać swoją uwagę od trosk i przykrych wspomnień. To moje poważne i mniej poważne sposoby na (przynajmniej chwilowe) odzyskanie uśmiechu/spokoju.

I zanim okaże się, że nadaję się tylko do pisania rankingów powiem, że naprawdę nie mam na ten czas weny, bo sytuacja jest, jaka jest, niestety. Ale postaram się jak najszybciej poradzić z tym wszystkim.

Ambicja i "porównywarka cenowa" - coś o sobie i (prawie) każdym

Witajcie. Siedziałam, leżałam, przetaczałam się przez korytarz mojego domu do różnych pomieszczeń i myślałam sobie, że dzisiaj zdałam sobie sprawę, że nie mam żadnych skończonych w mojej głowie pomysłów na pisanie. Ani zwykłego wpisu na bloga, ani (tym bardziej) czegoś większego, na co szykuję się tak naprawdę od dobrego roku.
I co? Pstro. Dzisiaj piszę od siebie tak, jak tylko umiem i z iskrą, o której mówiłam na blogu Emilii. Co się zmieniło, że piszę jednak ten wpis?

Kto będzie "następny do raju"?

RECENZJA NAJWSPANIALSZEJ KSIĄŻKI AUTORSTWA MARKA HŁASKI pt. "Następny do raju".

Prozaik. Scenarzysta filmowy. Diabeł wcielony. Romantyk. Geniusz. Autor tej znakomitej książki.

Szczerze? Boję się, że to spieprzę.
Bo "Marek był postacią niezwykłą, był ciekawszy on jako człowiek niż jego twórczość." Zgadzam się z Panią Barbarą Stanisławczyk, zgadzam się również z tym, że Mareczek był jednym z najbardziej kontrowersyjnych pisarzy. Zgadzam się z Leopoldem Tyrmandem, który chyba pisał o nim najpiękniej "Był człowiekiem z mułu i kurzu. Jak każdy z Nas jest. Nawet Ci wypolerowani i omaszczeni intelektualno-ideowym gnojem, z którego nikt nic nie ma(...) To, co malował, było wielkie przez swe cudowne, irytujące skrzywienie, deformację, skos. Był romantykiem, a więc mazał i upiększał."

Ale cóż. Jeśli spieprzę, to ja będę następna do bram piekła.

Jeden chyba z najpopularniejszych jego cytatów z "Następnego".

 O czym jest ta opowieść? Tytuł może wskazywać na religijny wątek. No tak, trochę jest w tym racji. Apostoł - jeden z chłopaków, którzy postanawiają się zatrudnić jako kierowca ciężarówek w górach, pozbawiony nadziei, a nawet marzeń oddaje się cały wierze w Boga. Jedyne, co czyta to Pismo Święte.

Lecz główną postacią nie jest Apostoł. Warszawiak.  Człowiek z pustym placem zamiast twarzy. Niewątpliwie jest ciekawą postacią, właściwie jak każdy.
Jedyny - Orsaczek - ma marzenia. Taksóweczka. Zbiera pieniądze, odkłada każdy grosz, podczas gdy inni zalewają się w trupa. Oszukano go. Ma za mało pieniędzy. Marzenia odleciały gdzieś daleko, nie ma szans na wyrwanie się z tego miejsca.